மருத்துவ மேலாண்மை மற்றும் அவசரகால சிகிச்சை முறைகள்

நன்றி குங்குமம் டாக்டர்

பொதுநல மருத்துவர் சுதர்சன் சக்திவேல்

அனபைலக்சிஸ் (Anaphylaxis)

அனபைலக்சிஸ் (Anaphylaxis) என்பது ஒரு தீவிரமான, உயிருக்கு ஆபத்தான, உடல் முழுவதும் பரவக்கூடிய மிகை ஒவ்வாமை எதிர்வினை (Systemic Hypersensitivity Reaction) ஆகும். இது ஒரு மருத்துவ அவசரநிலை. சரியான நேரத்தில் இதைக் கண்டறிந்து சிகிச்சை அளிக்காவிட்டால், சுவாசக் கோளாறு அல்லது இதய செயலிழப்பு ஏற்பட்டு மரணம் நிகழக்கூடும். ஒரு மருத்துவராக, இதன் நோயியல், அறிகுறிகள் மற்றும் உடனடி சிகிச்சைகளைத் துல்லியமாக அறிந்திருப்பது மிக அவசியம்.

1. நோயியல் மற்றும் நோய்க்காரணிகள் (Pathophysiology & Etiology)

அனபைலக்சிஸ் என்பது பொதுவாக Type I Hypersensitivity (IgE-mediated) வினையாகும். ஒரு குறிப்பிட்ட ஒவ்வாமை காரணி (Allergen) உடலில் நுழையும் போது, அது ஏற்கனவே உடலில் உள்ள IgE ஆன்டிபாடிகளுடன் இணைகிறது. இதனால் மாஸ்ட் செல்கள் (Mast cells) மற்றும் பேசோபில்கள் (Basophils) சிதைந்து (Degranulation), ஹிஸ்டமைன் (Histamine), லியூகோட்ரியன்கள் (Leukotrienes) மற்றும் புரோஸ்டாக்லாண்டின்கள் போன்ற ரசாயனங்களை வெளியிடுகின்றன. இவை ரத்த நாளங்களின் ஊடுருவுத்தன்மையை அதிகரித்து, திசு வீக்கத்தையும் ரத்த அழுத்தக் குறைவையும் ஏற்படுத்துகின்றன.

பொதுவான காரணங்கள்

*உணவுப் பொருட்கள்: நிலக்கடலை, முந்திரி, கடல் உணவுகள், முட்டை மற்றும் பால்.

*மருந்துகள்: பென்சிலின் போன்ற ஆன்டிபயாடிக்குகள், NSAIDs (Aspirin, Ibuprofen), மற்றும் மயக்க மருந்துகள்.

*பூச்சிக்கடி: தேனீ மற்றும் குளவி கொட்டுதல்.

*லேடெக்ஸ் (Latex): மருத்துவக் கையுறைகள் மற்றும் அறுவை சிகிச்சை உபகரணங்கள்.

2. மருத்துவ அறிகுறிகள் (Clinical Features)

அனபைலக்சிஸ் பல உறுப்பு மண்டலங்களை (Multi-organ systems) பாதிக்கிறது. அறிகுறிகள் வெளிப்படும் வேகம் சிகிச்சையின் அவசியத்தை உணர்த்துகிறது.

*தோல் மற்றும் சளிச்சவ்வு (Skin & Mucosa): ஏறக்குறைய 90% நோயாளிகளில் அரிப்பு (Pruritus), சிவந்த படைத் தடிப்புகள் (Urticaria) மற்றும் ஆஞ்சியோடெமா (Angioedema – உதடு, நாக்கு மற்றும் கண் இமைகளில் ஏற்படும் வீக்கம்) காணப்படும்.

*சுவாச மண்டலம் (Respiratory System): மேல் சுவாசப்பாதையில் குரல்வளை வீக்கம் (Laryngeal edema) ஏற்பட்டு சத்தத்துடன் கூடிய மூச்சுத்திணறல் (Stridor) ஏற்படலாம். கீழ் சுவாசப்பாதையில் மூச்சுக்குழாய் சுருக்கம் (Bronchospasm) ஏற்பட்டு வீசிங் (Wheezing) மற்றும் கடுமையான இருமல் உண்டாகும்.

*இதய சுற்றோட்டம் (Cardiovascular System): ரத்த நாளங்கள் விரிவடைவதால் (Vasodilation) ரத்த அழுத்தம் திடீரென குறையும் (Hypotension). இதனால் தலைசுற்றல், மயக்கம் (Syncope) மற்றும் ஈடுசெய்யும் முயற்சியாக இதயத் துடிப்பு அதிகரித்தல் (Tachycardia) ஏற்படும்.

*செரிமான மண்டலம் (Gastrointestinal System): மென்மையான தசைச் சுருக்கத்தால் கடுமையான வயிற்று வலி, வாந்தி மற்றும் வயிற்றுப்போக்கு ஏற்படக்கூடும்.

3. நோய் கண்டறிதல் (Diagnosis)

அனபைலக்சிஸைக் கண்டறிய ஆய்வகச் சோதனைகளுக்காகக் காத்திருக்கக் கூடாது. இது முழுக்க முழுக்க மருத்துவ அறிகுறிகளின் அடிப்படையில் (Clinical Diagnosis) மருத்துவ நிபுணரால்
தீர்மானிக்கப்பட வேண்டும்.

ஆய்வகச் சோதனைகள் (உறுதிப்படுத்தலுக்கு)

சிகிச்சை அளித்த பிறகு, இது அனபைலக்சிஸ் தானா என்பதை உறுதிப்படுத்த Serum Tryptase பரிசோதனை செய்யப்படுகிறது. மாஸ்ட் செல்களில் இருந்து வெளியாகும் இந்த என்சைம், நிகழ்வு நடந்த 1 முதல் 3 மணி நேரத்திற்குள் உச்சத்தை அடையும்.

4. முதன்மை சிகிச்சை: எபினெஃப்ரின் (First-line Treatment: Epinephrine)

அனபைலக்சிஸ் சிகிச்சையில் காலதாமதம் என்பது உயிரிழப்பிற்குச் சமம். எனவே உடனடி மருத்துவ ஆலோசனை, மற்றும் சிகிச்சை பெற வேண்டும். எபினெஃப்ரின் (Adrenaline) உயிரைக்
காப்பாற்றும் மருந்தாகும்.

5. இரண்டாம் நிலை மற்றும் துணை சிகிச்சைகள் (Second-line & Supportive Care)

எபினெஃப்ரின் வழங்கப்பட்ட பிறகு, எஞ்சியிருக்கும் அறிகுறிகளைக் கட்டுப்படுத்த பின்வரும் சிகிச்சைகள் அளிக்கப்படுகின்றன:

அ) சுவாசப் பராமரிப்பு மற்றும் ஆக்சிஜன்

அனைத்து நோயாளிகளுக்கும் முகமூடி (Mask) வழியாக அதிகப்படியான ஆக்சிஜன் (High-flow Oxygen) வழங்கப்பட வேண்டும். சுவாசப்பாதை அடைப்பு அதிகமாக இருந்தால் எண்டோட்ராக்கியல் இண்டூபேஷன் (Intubation) அல்லது அவசரகால கிரிகோதைராய்டொடமி (Cricothyroidotomy) தேவைப்படலாம்.

ஆ) திரவ மேலாண்மை (Fluid Resuscitation)

ரத்த அழுத்தக் குறைவு (Shock) ஏற்படும் போது, ரத்த நாளங்கள் விரிவடைவதைத் தவிர்க்க நரம்பு வழி திரவங்கள் (IV Fluids – Normal Saline/Ringer’s Lactate) விரைவாகச் செலுத்தப்பட வேண்டும்.

இ) ஆண்டிஹிஸ்டமைன்கள் (Antihistamines)

இவை அரிப்பு மற்றும் தடிப்புகளைக் குறைக்கப் பயன்படுகின்றன. Cetirizine அல்லது Diphenhydramine (H1 blockers) மற்றும் Ranitidine (H2 blockers) ஆகியவை மருத்துவர் ஆலோசனையின் பிறகு பயன்படுத்தப்படலாம். இவை உயிருக்கு ஆபத்தான சுவாசக் கோளாறுகளைச் சரிசெய்யாது என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

ஈ) கார்டிகோஸ்டீராய்டுகள் (Corticosteroids)

Hydrocortisone அல்லது Methylprednisolone போன்ற மருந்துகள் வீக்கத்தைக் குறைக்க உதவுகின்றன. இவை உடனடி பலன் தராவிட்டாலும், 4-6 மணி நேரத்திற்குப் பிறகு மீண்டும் அறிகுறிகள் தோன்றும் ‘இருமுனை எதிர்வினையை’ (Biphasic reaction) தடுக்க உதவும்.

உ) மூச்சுக்குழாய் விரிப்பான்கள் (Bronchodilators)

எபினெஃப்ரின் கொடுத்த பிறகும் வீசிங் (Wheezing) குறையவில்லை என்றால், Salbutamol மருந்தை நெபுலைசேஷன் (Nebulization) மூலம் வழங்கப்படலாம்.

6. இருமுனை எதிர்வினை மற்றும் கண்காணிப்பு (Biphasic Anaphylaxis)

சில நேரங்களில், முதல் முறை சிகிச்சை அளித்து குணமான பிறகு, 1 முதல் 72 மணி நேரத்திற்குள் (பொதுவாக 8 மணி நேரத்திற்குள்) மீண்டும் அறிகுறிகள் தீவிரமாகத் தோன்றலாம். இதை ‘இருமுனை எதிர்வினை’ என்கிறோம். எனவே, மிதமான பாதிப்புள்ளவர்களை 4-6 மணி நேரமும், கடுமையான பாதிப்புக்குள்ளான நோயாளிகளை குறைந்தது 12 முதல் 24 மணி நேரம்
மருத்துவமனையில் தீவிர கண்காணிப்பில் வைத்திருக்க வேண்டும்.

7. நீண்ட கால மேலாண்மை மற்றும் தடுப்பு முறைகள் மற்றும் ஆலோசனைகள்

*காரணிகளைத் தவிர்த்தல்: ஒவ்வாமை ஏற்படுத்தும் காரணிகளை (Triggers) ஒரு ஒவ்வாமை நிபுணர் (Allergist) மூலம் துல்லியமாகக் கண்டறிந்து அவற்றை முற்றிலுமாகத் தவிர்க்க வேண்டும்.

*எபினெஃப்ரின் ஆட்டோ-இன்ஜெக்டர் (EpiPen): அதிக ஆபத்துள்ள நோயாளிகள் எந்நேரமும் தற்காப்புக்காக எபினெஃப்ரின் ஊசியை உடன் வைத்திருக்கவும்(மருத்துவ ஆலோசனைக்குப் பிறகு), அதைச் சரியாகப் பயன்படுத்தவும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

*மருத்துவ அடையாள அட்டை (Medical Alert Bracelet): சுயநினைவற்ற நிலையில் நோயாளி இருக்கும்போது, அவருக்கு இன்ன மருந்து அல்லது உணவு ஒவ்வாமை உள்ளது என்பதை மருத்துவர்கள் அறிய இது உதவும்.

அனபைலக்சிஸ் என்பது, நாம் எதிர்கொள்ளும் மிகச் சவாலான மற்றும் வேகமான மருத்துவச் சூழல். சரியான நேரத்தில் எபினெஃப்ரின் (Adrenaline) வழங்குவதே மரணத்தைத் தடுக்கும் திறவுகோலாகும். ஸ்டீராய்டுகள் மற்றும் ஆண்டிஹிஸ்டமைன்கள் துணைக் கருவிகளே தவிர, அவை எபினெஃபிரினுக்கு மாற்றாகாது. முறையான விழிப்புணர்வும், விரைவான செயல்பாடும் இந்த உயிருக்கு ஆபத்தான நிலையிலிருந்து நோயாளிகளைக் காப்பாற்றும்.